31 Aralık 2016 Cumartesi

Bir yetti artık banane yazısı!

Merhabalarr..
İçimi dökmeye geldimm. Yüzüp yüzüp kuyruğuna geldiğimiz bir dönemin daha sonuna geldik. Finaller kapıya tekrar dayandı. Ben de bir rahatlık sanki bana gelmedi. Çalışamıyorum!
Evettt çalışamıyorum. Sıkılıyorum bunalıyorum.  Zaten kısa ve verimsiz bir dönemdi. Üstüne bu yarı yıl tatili nereden bakarsanız 2 ayı buluyor! Resmen şehirden postalanıyoruz!

Neyse mesele bu değil.
 Başka bir şey. Bir süredir kötü olduğunu düşündüğüm bir huyumdan vazgeçmek için çaba sarf ediyorum. İnsanlarla iletişim! Asosyal olduğum zamanlara bakınca "vay bee daha mutluydum" diyorum. İnsanlarla iletişim kurup onlara değer verdiğini göstermek sanırım bana göre değil.
Çok zor kırılıyorum ama kırılınca da toparlayamıyorum.
Aniden dünyanın en mutsuz insanı ben oluyorum. Kırmamak için kırılmak gerekir. 
İnsanlar yalan söylerken artık çekinmiyor, yüzleri kızarmıyor, utanmıyor. Çıkar ilişkisi gördükçe oradan ışık hızıyla uzaklaşıp daha doğal samimi ortamlara gidesi geliyor insanın!
Bakın final haftası ve aramayan hal hatır sormayan herkes bir anda üzerinize üşüşü veriyor. Paniğe gerek yok.
Videoyu dinleyin. :)

İyi hiç mi bir şey yok?
Resmen yok.
Dizi izlediğim sitelerin neredeyse hepsi kapanmış. Ders çalışmam için bir işarette olabilir. Polyannacılıkta son nokta! 

2 yorum:

Fikrinizi belirttiğiniz için teşekkürler!

Sevgilerimle.