22 Şubat 2017 Çarşamba

Ablalık Müessesesi



Daha anne olmamış kadınların annelikten önce erken yaşta tattıkları en güzel duygu bu olmalı! Ablalık.
Kardeş sevgisinin tarifi zor. Büyümelerine şahit olmak zor. 
Ben mesela kardeşlerimi nereye koyacağımı bilemem. Onlara izleyecekleri yolu göstermek, onları korumak bizim görevimiz. Asla sineye çekemeyeceğimiz şeyleri onların varlıklarıyla kabul ederiz.

Gecenin bir saati annesine yaptıramadığı kurabiyeyi sana yaptırabilir mesela. Sırtını kaşı diye kucağına uzanabilir, sana hikayeler anlatır. Makyaj malzemelerin oyuncakları olabilir. Kızamazsın çünkü kıyamazsın.
Tatlı dillerine asla hayır diyemezsin. Hataları gözmemezlikten gelip doğru yolu gösterirsin.
Evde olmadıkları zaman yokluklarını iliklerinize kadar hissetmek. Bu duygu güzel olmaz mı!
Tamamen saf ve karşılıksız sevgi.
Abla olmak demek dünyanın sorumlulukları üzerinize bindi demek. Bir anne gibi insan yetiştirmek demek. Bazen kızmak demek, bazen kıyamamak, bazen ağlamak, bazen bir şeyler öğrenmek,bazen huzur, en çok da arkadaş olmak demek abla.
Annemin çalıştığı dönemlerde bir süre kız kardeşime göz kulak oldum. Yemeğini yapıyor, birlikte film izliyor, hatta bazen yanımda uyuyakalıyordu. Ah ne güzel günlerdi. Bunlar hep anneyi özlemekten kaynaklı tabi.

Abla olmak benim için  hediye.

Ya sizin için?


2 yorum:

  1. Maşallah çok güzel ablalık yapmışsınız demek ki. Benim kız kardeşim yok. Ama olmasını ne kadar çok isterdim biliyormusun?! Kız kardeş candır, dertdaştır, sirdaştır...Çok şanslısın sen de, böyle güzel kalpli bir ablası olduğu için kız kardeşin de...

    Bu arada bloğunu çok çok beğendim. Küçük bir tavsiyede bulunmak istiyorum. Bloğunu daha fazla kişilere ulaştırmak istersen Blog semti sitesi var. Oraya kayıt ol mutlaka. Ben de ordayım.
    Sevgiler...

    YanıtlaSil
  2. Çok teşekkür ederim. :)
    Benim de erkek kardeşim yok nasıl bir duygu olduğunu tahmin edemiyorum. :) Dediğin siteye mutlaka bakacağım.

    YanıtlaSil

Fikrinizi belirttiğiniz için teşekkürler!

Sevgilerimle.