30 Nisan 2017 Pazar

Benim Anladığım Zaman




Çocukluğunu dedesiyle geçirmiş sayısız şanslı çocuktan biriyim ben de. Bugün hala kollarının arasında olma arzusundan kurtulamadım. Aklıma geldikçe buğulanan gözlerim ve kalbimde hissettiğim tarifsiz acı..

Karşılıksız sevginin en güzelini yaşatıyor hayat bize. 
Sevmek sevilmek öyle güzel ki..
Bana kızdığı zamanları hatırlıyorum. Nasıl gönlümü alacağını asla bilemezdi. 
Yüzündeki o mahcubiyeti kimsede göremeyecek kadar masum, temiz..
O kadar çok severdim ki çocuk daha yaşta dedemi  kaybedersem ne yaparım tek diye 
düşünürdüm.

Çocukluğumun en güzel hatırasıdır dedem. O olmasaydı diye başlayan sayısız cümleye yer verebilirdim burada. 
10lu yaşlarımdayken ağacın tepesinde uyuyabileceğim küçük 
bir kulübe yapmıştı. Herkesin çok kıskandığı bana ait olan bir yer. Tadını hala unutamadığım erik ağacının tepesine. 

O ağaç artık yok. 
Dedem de yok.

 Yaklaşık 3 yıldır dolduramadığım bir boşlukla yaşıyorum.
En sevdiklerinizin ölümüne şahit olmak nasıl bir şey?

Ben o gün anlamadım. 

Benim anladığım gün geceleri biz uyanmayalım diye kapıyı yavaşça açtığı, o hafif gıcırtıyı duymayalım diye çaba  sarf etmesiydi. O sesi artık duymadığım zaman yokluğun ne demek olduğunu anladım.
Sabah okula giderken ocakta altı yanmayan çaydanlığı görünce anladım.
Her bahar ektiğimiz sebzeleri o bahar ekmediğimiz zaman anladım. 
İlaçlarını dolapta görmediğim zaman anladım. Kapı çalınca içeri asla onun girmeyeceğini anladığım zaman anladım. 
Kapı çalışını bile asla unutamam ki..
Bilirdim nasıl kapı çaldığını.
Ne sevdiğini, ne istediğini, her şeyini..

Aklıma geldikçe ağlıyorum hala. 

Ve çok kıskanıyorum torunuyla gezen dedeleri görünce. 
 Bakıyorum öylece..




14 yorum:

  1. of of yaaa sona anlat bize yine onuu yaaa.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İnşallah yaa anlatıcak çok şey varr

      Sil
  2. Gözlerim doldu. Mutlaka o kulübüyle ilgili güzel bir anını bizimle paylaşmalısın. Sevgilerimle. Nur içinde yatsın..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Mutlaka yazacağımm, teşekkür ederimm

      Sil
  3. Ne güzel anlatmışsınız dedenizi.Benom hiç böyle dedem olmadı.O yüzden hep imrenerek bakardım dedesinin elini tutu gezen çocuklara.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederimm.. Ben de imrenerek bakıyorum artık

      Sil
  4. Allah rahmet eylesin :(
    Ben o kadar şanslı değildim ne yazık ki.Babamgil "Çok iyiydi." der sürekli.Biraz da sinirli.Bizim ailede öfke genetiktir de :)
    Yeni yazılarında görüşmek üzere.Sevgiler💕

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sağolun aminn.
      Torunlara kıyamazlar kii :))

      Sil
  5. Ahhhh ah! İnsana insan olduğunu hissettiren duygular! Sizin adınıza üzüldüm, başınız sağ olsun ama bence üzülmek yerine kendinizi şanslı sayın o anılarınız olduğu için. O anıları yaşayabilmek isteyen o kadar yığınla insan var ki tahmin edemezsiniz bile. Ne yazık ki bir de o duyguların yaşanmasını istemeyenler var tabii ki. O anıları hatırladıkça gülümseyin örneğin, bence en güzel şey olur öyle davranmanız. Hoşça kalın.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Şanslı olduğumu düşünmez miyim tabii düşünüyorum ama üzülüyorum daa..

      Sil

Fikrinizi belirttiğiniz için teşekkürler!

Sevgilerimle.